Achter de geraniums.
Vandaag sluit ik een hoofdstuk af.
Mijn laatste werkdag bij de HAN is niet zomaar een punt, het is een komma in een zin die zich al langer aan het herschrijven was.
In deze video — een poging te repareren wat niet stuk was, de podcastaflevering ‘Hier klopt iets niet’ klopt nl. als een Bus — werpen we een blik in het hart van wat ik de afgelopen jaren heb geprobeerd te verbeelden, belichamen en bevragen.
Met het bord. Met het YouMeVerse.
Met verwarring. Met verlangen.
Met een tomeloze liefde voor leren dat lééft.
Ik neem afscheid van systemen die te klein zijn voor de ziel,
en stap in iets dat vaag en ongewis is – precies zoals het leven bedoeld is.
Geen curriculum. Geen vast rooster.
Wel: een Storybus. Een ei. En een richting die nog geen kaart kent.
Ode aan de Onderwijsidioot
Voor wie vertraagt in een wereld die versnelt.
Voor wie stoorzender durft te zijn.
Voor wie met kwik in z’n kont en liefde in z’n hart hele klaslokalen op z’n kop zet.
Voor wie geen “methode” is, maar een meteoriet.
Voor wie vaag is als vruchtbare bodem.
Voor wie stuitert, struikelt, en ondertussen iets ongehoords plant.
Voor jou. Voor mij. Voor wie durft te blijven vragen.
Waar ben ik eigenlijk mee bezig?
En:
Wat gebeurt er als ik écht mezelf word?
Ik weet niet precies waar de StoryBus me brengt.
Misschien naar onbekende oorden.
Misschien gewoon terug naar huis, maar dan anders.
Wat ik wel weet: het verhaal leeft. Het bord blijft. De reis is begonnen.
Stap je in?
🌀
Guido
(aka Denkbeeldhouwer)
